دل دادم و دل بردی و بی دل شده ام منبا آن دل مجنون تو همدل شده ام منجان کندم و جان دادم و آخر ندیدیدر بند سر زلف تو زندان شده ام منتن دادم و تن کشتی وبا من ننشستیزان رو که رفتی ویران شده‌ام منگفتم به لب و نشنیدی حرف سخن منزا نکه نشنیدی سخنم حیران شده‌ام منکور و کر و لال افتاده ام اکنون به کناریاکنون که زارم در پی جبران شده ام منآن عشق جوانی که جوانی از کف من برد فهمیدم حالا که زان در خسران شده ام مننیما سخن خود بی پرده به فریاد به لب گفتاز عشق گریزید که از عشق نالان شده‌ام من

دلم خواهد پس از مرگمکنار خاک خانه قبرمچراغی روشنی بخش باشدتا بکاهد از وحشت و دردمدلم خواهد که شمعی باشدآنجا که بگرید بر خاک سردمدلم خواهد بروید لاله های سرخز خاک سرخ سردخانه قبرمکه خون گیرند از رگ هایمتا نمیرد در سینه ام قلبمدلم خواهد آغوش گرم مادری باشدتا به جای خاک بفشارد تنم هر دمدلم خواهد،دلم خواهد پس از مرگمنبندند دستانم را به پیچ کهنه ای تا بجنگم با مار و مور در خانه قبرمدلم خواهد دلم خواهد..................................دو چشمانم به حالم چنان اشک ریزانتد امشبکه گویی خفته ام در قبر و می